<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">194.179.34.1</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 height=315 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/GRO01705.jpg" width=340&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&#8220;Jes&#250;s martirizado y&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;agonizante por los pecados del mundo&#8221;. Ese es el t&#237;tulo de uno de los m&#225;s importantes poemas sobre la Pasi&#243;n de Cristo. Su autor fue el escritor Barthold Heinrich Brockes y se public&#243; en Hamburgo en 1712. Ning&#250;n otro libreto en alem&#225;n sobre la pasi&#243;n tuvo tanta difusi&#243;n ni fue tantas veces musicalizado como &#233;ste: se conocen al menos 30 versiones musicales. El poema destacaba por su inusual nivel de maestr&#237;a, por su estilo elevado, que provoca en ocasiones emociones violentas, ya que utiliza im&#225;genes muy gr&#225;ficas sobre la historia de la Pasi&#243;n. En 1716 compusieron su Brockes Passion: Reinhard Keiser, Georg Friedrich Handel y Georg Philipp Telemann.&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;  &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;El propio Telemann en su autobiograf&#237;a dice que &#8220;el texto de Brockes ha sido reconocido por todos los expertos como imposible de mejorar&#8221;. El oratorio que el compositor escribi&#243; sobre este texto fue estrenado en Franckfurt am Main en 1716. La dedicatoria de Telemann que preced&#237;a a la obra ven&#237;a a decir esto:&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&#8220;Las bellas palabras producen una mejor impresi&#243;n a&#250;n cuando la armon&#237;a las hace llegar a nuestros o&#237;dos. As&#237;, nuestro esp&#237;ritu se inflama con una doble llama: ese ha sido el objetivo de mi trabajo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;Aqu&#237; expreso mi deseo: que mi pluma, humedecida con mis l&#225;grimas, inunde de emoci&#243;n los ojos del oyente. Y si el rugido del trueno habita en mi m&#250;sica, provocar&#225; al mismo tiempo miedo, estupor y temblor&#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;La estructura musical del oratorio es muy variada. Una extensa sinfon&#237;a es seguida por varias escenas que comprenden un total de 31 arias irregularmente distribuidas, un aria con coro, varios duetos y ariosos, un tr&#237;o, un cuarteto, 16 coros y distintos recitativos &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;secco&lt;/I&gt; y &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;accompagnato&lt;/I&gt;. Telemann incluye n&#250;meros tan variados porque pretende conseguir una obra con secciones breves y muy contrastantes. Sin embargo, la sinfon&#237;a introductoria es excepcional en una obra vocal de estas caracter&#237;sticas. En primer lugar por sus dimensiones: dura aproximadamente unos 8 minutos, y en segundo lugar por su sonoridad: comienza con unos compases muy est&#225;ticos que crean una atm&#243;sfera de inmovilidad que progresivamente va creciendo en &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;tempo&lt;/I&gt; y en volumen. Despu&#233;s se produce un di&#225;logo entre el oboe y las cuerdas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;La orquestaci&#243;n que Telemann propone para esta obra incluye dos traversos, tres flautas de pico, dos oboes, dos trompetas, dos trompas, violin concertante, viola d&#8217;amore, tres violas y fagot, adem&#225;s de la cuerda y el bajo continuo. Adem&#225;s, el compositor utiliza estos amplios efectivos orquestales para crear un sistema de simbolismo musical: las trompas caracterizan los momentos conectados con el pecado, la muerte y el demonio; el sonido dulce del oboe nos habla de la proclamaci&#243;n de la salvaci&#243;n de los pecados que conlleva la muerte de Jes&#250;s, y con las trompetas aparece el mensaje del evangelio: la resurrecci&#243;n del cuerpo a la vida eterna.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;FONT size=3&gt;Hemos escuchado esta obra esta semana en T&#233; para tres en la siguiente versi&#243;n discogr&#225;fica publicada en 2009:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;GEORG PHILIPP TELEMANN: BROCKES-PASSION. &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;ORATORIO DE PASI&#211;N PARA SOLISTAS, CORO Y ORQUESTA TVWV 5:1&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;. &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;Akademie f&#252;r Alte Musik &lt;/SPAN&gt;&lt;?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /&gt;&lt;st1:State&gt;&lt;st1:place&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;Berlin&lt;/SPAN&gt;&lt;/st1:place&gt;&lt;/st1:State&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;. RIAS Kammerchor. Ren&#233; Jacobs. Birgitte Christensen, Lydia Teuscher, Marie-Claude Chappuis, Don&#225;t Hav&#225;r, Daniel Behle, Johannes Weisser. 2009&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;&lt;o:p&gt;Imagen: &lt;EM&gt;Oraci&#243;n en el huerto&lt;/EM&gt;, El Greco (&#243;leo sobre lienzo)&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-11-05T15:36:05+01:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-11-05T15:36:05+01:00</date>
    <id type="integer">12129</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-11-05T21:21:46+01:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>brockes-passion-telemann</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-11-05T15:36:05+01:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>BROCKES-PASSION de TELEMANN</title>
    <updated-at type="datetime">2009-11-06T10:42:24+01:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">194.179.34.1</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 style="WIDTH: 321px; HEIGHT: 317px" height=338 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/Salom&#233;.jpg" width=317&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;La escala ascendente del clarinete con la que se abre la &#243;pera &lt;EM&gt;Salom&#233;&lt;/EM&gt; de Richard Strauss es el comienzo musical del s. XX, o al menos eso nos dice Alex Ross en &lt;EM&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;El ruido eterno. Escuchar al siglo XX a trav&#233;s de su m&#250;sica.&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;
&lt;/EM&gt;&lt;/SPAN&gt;
&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;EM&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;El ruido eterno (The rest is noise) &lt;/SPAN&gt;&lt;/EM&gt;ha sido publicado en septiembre de 2009 por la editorial Seix Barral en Espa&#241;a. Es el primer libro de su autor, el norteamericano Alex Ross, cr&#237;tico musical del New Yorker y quien tambi&#233;n colabor&#243; con el New York Times en los a&#241;os 90. Adem&#225;s, ha sido galardonado en diversas ocasiones por sus aportaciones en el campo de la m&#250;sica contempor&#225;nea.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;EM&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;El ruido eterno&lt;/SPAN&gt;&lt;/EM&gt; nos propone una descripci&#243;n de la m&#250;sica del s. XX que nos lleva desde la Viena anterior a la Primera Guerra Mundial hasta el Par&#237;s de los a&#241;os 20, desde la Alemania de Hitler o la Rusia de Stalin al Nueva York de los a&#241;os 60. Y los que lo hemos le&#237;do podemos decir que es un relato que engancha y que probablemente se convertir&#225; en un libro de referencia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;Para aproximarnos mejor a este libro hablamos con su traductor, Luis Gago, en el programa del d&#237;a 22 de octubre. Gago nos explic&#243; las dificultades de traducir un texto tan bien escrito como &#233;ste y tambi&#233;n las peculiaridades de la visi&#243;n de un americano que habla fundamentalmente de m&#250;sica europea. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;El jazz, la m&#250;sica de cine, referencias al pop&#8230; Ross nos presenta un panorama diversificado de la m&#250;sica de la pasada centuria sin centrarse en la evoluci&#243;n art&#237;stica, sino en el paisaje sonoro, siempre con el punto de mira en la m&#250;sica culta. Adem&#225;s, nos descubre las conexiones entre los acontecimientos m&#225;s importantes y los compositores m&#225;s influyentes de ese per&#237;odo de la historia. La tensi&#243;n dram&#225;tica no se pierde, esa es una de las claves de &lt;EM&gt;El ruido eterno&lt;/EM&gt;.&lt;/SPAN&gt;
&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;
&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;En la imagen superior: &lt;EM&gt;Salom&#233;&lt;/EM&gt;, de Caravaggio&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;EM&gt;
&lt;/EM&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 11pt; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;/SPAN&gt;











</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-10-22T21:32:38+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-10-22T21:32:38+02:00</date>
    <id type="integer">11682</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-11-03T13:20:54+01:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>el-ruido-eterno-alex-ross</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-10-22T21:32:38+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>El ruido eterno de Alex Ross</title>
    <updated-at type="datetime">2009-11-03T13:21:43+01:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">194.179.34.1</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;IMG class=imgcen id=img_0 height=412 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/reinaana.jpg" width=320&gt;H&#228;ndel desarroll&#243; y llev&#243; pr&#225;cticamente a la perfecci&#243;n la mayor&#237;a de los g&#233;neros que hab&#237;an florecido en la &#233;poca barroca, como la &#243;pera o el oratorio, pero tambi&#233;n supo extraer todo el potencial a g&#233;neros como la oda m&#250;sical: repentinos contrastes de car&#225;cter (de afecto, en lenguaje barroco), introducciones inesperadas de ciertos instrumentos, armon&#237;as arriesgadas y melod&#237;as vigorosas siempre rodeadas de esa majestad que caracteriza su m&#250;sica. Todo eso lo encontramos tambi&#233;n en esta Oda para el cumplea&#241;os de la Reina Ana. Pero, &#191;qui&#233;n fue la Reina Ana?&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Ana I de Estuardo, hija de Jacobo II, fue reina de Inglaterra, Escocia e Irlanda desde 1702 (momento de la muerte de su cu&#241;ado Guillermo III de Orange) hasta su muerte en 1714. En 1707, Inglaterra y Escocia se unieron en un s&#243;lo reino, por lo que Ana se convirti&#243; en la primera soberana de Gran Breta&#241;a. Adem&#225;s, a pesar de tener 19 hijos ninguno lleg&#243; a la edad adulta, por lo que fue la &#250;ltima soberana brit&#225;nica de la casa de los Estuardo. Le sucedi&#243; en el trono un primo distante, Jorge I, de la casa de Hannover.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;El 28 de julio de 1683, en el palacio de St. James, Ana se cas&#243; con el pr&#237;ncipe protestante Jorge de Dinamarca, hermano del rey Cristi&#225;n V, una uni&#243;n impopular debido a las inclinaciones francesas del pa&#237;s natal del novio, pero que fue de una gran felicidad dom&#233;stica. De este matrimonio nacieron 19 hijos, pero, desafortunadamente, ninguno de ellos llegar&#237;a a edad adulta.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;Su m&#225;s cercana amiga y posiblemente m&#225;s influyente consejera fue Sarah Jennings, cuyo esposo, John Churchill, 1er duque de Marlborough, dirigi&#243; las tropas inglesas en la Guerra de Sucesi&#243;n Espa&#241;ola.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;Su reinado, en cuanto a la pol&#237;tica exterior, estuvo marcado por el enfrentamiento con Francia en la Guerra de Sucesi&#243;n Espa&#241;ola; como resultado de sus &#233;xitos en ese conflicto, Inglaterra obtuvo, por el Tratado de Utrecht (1713), Gibraltar, Menorca, Terranova y Acadia, adem&#225;s de erigirse en &#225;rbitro del nuevo equilibrio europeo. As&#237; terminaba la intervenci&#243;n inglesa en la Guerra de Sucesi&#243;n Espa&#241;ola (o &#171;La Guerra de la reina Ana&#187;), un conflicto que coloc&#243; a Felipe, nieto del rey franc&#233;s Luis XIV, en el trono de Espa&#241;a.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;Ana cay&#243; enferma v&#237;ctima de un ataque de gota y muri&#243; el 1 de agosto de 1714, a los 49 a&#241;os de edad. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;Un a&#241;o antes, poco tiempo despu&#233;s de que Georg Friedrich H&#228;ndel decidiera instalarse en Inglaterra, se celebraba el 48 cumplea&#241;os de la reina con &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;La Oda para el cumplea&#241;os de la Reina Ana HWV 74, con texto de Ambrose Philips y m&#250;sica de H&#228;ndel.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;La obra lleva por subt&#237;tulo Oda para la paz, y es que el texto de Philips hace una referencia clara a la Paz de Utrecht, cuya firma era inminente en aquel momento. As&#237;, cada una de las 7 estrofas del texto concluyen con el siguiente estribillo: &#8220;The day that gave great Anna birth / who fixed a lasting peace on Earth&#8221; (&#8220;El d&#237;a que di&#243; nacimiento a la gran Ana, quien estableci&#243; una paz duradera en la Tierra&#8221;). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Handel organiz&#243; las 7 estrofas del texto de Philips en 9 secciones protagonizadas por tres solistas vocales: soprano, contratenor y bajo, mientras que el estribillo, que var&#237;a musicalmente en cada reaparici&#243;n, es cantado por un coro a 4 voces. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;En el programa de hoy vamos a escuchar la oda completa en esta novedad discogr&#225;fica:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-GB; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;GEORGE FRIDERIC HANDEL: ODE FOR THE BIRTHDAY OF QUEEN ANNE. &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;DIXIT DOMINUS.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt; H&#233;l&#232;ne Guilmette. Andreas Scholl. Andreas Wolf. Vocalconsort Berlin. Akademie f&#252;r Alte Musik Berlin. Marcus Creed. HARMONIA MUNDI. 2009&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Adem&#225;s, en T&#233; para tres de hoy martes y 13 conoceremos el primer fragmento de uno de los libros de la semana: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;LA HISTORIA DEL SE&#209;OR SOMMER (PATRICK S&#220;SKIND)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Se trata de un divertido relato contado por un ni&#241;o que nos narra las peripecias de un misterioso andariego: el se&#241;or Sommer: anda en silencio, de prisa, como si lo persiguieran, con su mochila vac&#237;a y un largo y extra&#241;o bast&#243;n, rondando por los sue&#241;os y las pesadillas de un ni&#241;o&#8230; El se&#241;or Sommer no desaparece hasta que ese ni&#241;o ha dejado de trepar a los &#225;rboles.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Tambi&#233;n conoceremos en el programa de hoy una de las primeras m&#250;sicas compuestas para el cine: El asesinato del Duque de Guise op. 128 de Camille Saint-Sa&#235;ns.&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-fareast-language: ES"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;Los acompa&#241;amientos musicales de las pel&#237;culas de cine mudo consist&#237;an precisamente en partituras originales compuestas expresamente para acompa&#241;ar una cinta determinada. La partitura para El asesinato del duque de Guise fue escrita para el visionado de la pel&#237;cula basada en el asesinato de Le Balafr&#233; (el acuchillado o el herido, apodo de Henri, el tercer Duque de Guise), un asesinato que ocurri&#243; en Bois en 1588.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;La pel&#237;cula El asesinato del duque de Guise se realiz&#243; en 1908 y fue dirigida por Andr&#233; Calmettes con decorados de Emile Bertin y escenario de Henri Lavedan. Cuando Saint-Sa&#235;ns compuso la m&#250;sica para esta pel&#237;cula ten&#237;a 73 a&#241;os. Nosotros la hemos extra&#237;do de este disco:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;CAMILLE SAINT-SA&#203;NS: EL CARNAVAL DE LOS ANIMALES. QUINTETO CON PIANO EN LA MENOR. L&#8217;ASSASSINAT DU DUC DE GUISE, OP. 128.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt; Ensemble Musique Oblique. HARMONIA MUNDI. 2000&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;En la imagen: Retrato de la Reina Ana&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Arial Unicode MS'; mso-fareast-language: ES"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Arial Unicode MS'"&gt;cuando a&#250;n era Princesa de Dinamarca (t&#237;tulo que obtuvo de su matrimonio con Jorge de Dinamarca) realizado en 1687 por el cotizado retratista holand&#233;s Willem Wissing.&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">15</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-10-13T11:38:12+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-10-13T11:38:12+02:00</date>
    <id type="integer">11340</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-11-01T18:36:16+01:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>oda-el-cumpleanos-la-reina-ana</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-10-13T11:38:12+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>ODA PARA EL CUMPLEA&#209;OS DE LA REINA ANA</title>
    <updated-at type="datetime">2009-11-03T13:04:30+01:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">88.16.147.21</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 height=259 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/CEMENTERIODEMONASTERIOENLANIEVE-DAVID.jpg" width=358&gt;&lt;B&gt;&lt;I&gt;&lt;FONT face=Garamond-BoldItalic color=#231f20 size=1&gt;&lt;FONT face=Garamond-BoldItalic color=#231f20 size=1&gt;&lt;FONT face=Garamond-BoldItalic color=#231f20 size=1&gt;En el cementerio&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;

&lt;I&gt;&lt;FONT face=Garamond-LightItalic color=#231f20 size=1&gt;&lt;FONT face=Garamond-LightItalic color=#231f20 size=1&gt;&lt;FONT face=Garamond-LightItalic color=#231f20 size=1&gt;&#191;Conoces la blanca tumba,

 &lt;P align=left&gt;Donde flota con su tono quejoso

 &lt;P align=left&gt;La sombra de un tejo?

 &lt;P align=left&gt;Sobre el tejo una p&#225;lida paloma,

 &lt;P align=left&gt;Triste y sola en el sol poniente,

 &lt;P align=left&gt;Canta su canto:

 &lt;P align=left&gt;Un aire enfermizamente tierno,

 &lt;P align=left&gt;A la vez cautivante y fatal,

 &lt;P align=left&gt;Que te duele

 &lt;P align=left&gt;O que quisieras o&#237;r siempre;

 &lt;P align=left&gt;Un aire como el que suspira a los cielos

 &lt;P align=left&gt;El &#225;ngel enamorado.

 &lt;P align=left&gt;Parece que el alma despierta

 &lt;P align=left&gt;Llora bajo tierra al un&#237;sono

 &lt;P align=left&gt;De la canci&#243;n,

 &lt;P align=left&gt;Y en la desgracia de ser olvidada

 &lt;P align=left&gt;Se queja en un arrullo

 &lt;P align=left&gt;Muy suavemente

 &lt;P align=left&gt;Sobre las alas de la m&#250;sica.

 &lt;P align=left&gt;Suavemente se siente volver

 &lt;P align=left&gt;Un recuerdo.

 &lt;P align=left&gt;Una sombra, una forma angelical,

 &lt;P align=left&gt;Pasa en un rayo tembloroso,

 &lt;P align=left&gt;En un velo blanco.

 &lt;P align=left&gt;Las bellas noches medio cerradas

 &lt;P align=left&gt;Exhalan su suave y dulce perfume

 &lt;P align=left&gt;A tu alrededor,

 &lt;P align=left&gt;Y el fantasma de blandas poses

 &lt;P align=left&gt;Murmura tendi&#233;ndote los brazos:

 &lt;P align=left&gt;&#161;Volver&#225;s!

 &lt;P align=left&gt;Oh! Jam&#225;s cerca de la tumba,

 &lt;P align=left&gt;Volver&#233;, cuando descienda la tarde

 &lt;P align=left&gt;Bajo el manto de la noche,

 &lt;P align=left&gt;A escuchar la p&#225;lida paloma

 &lt;P align=left&gt;Cantar sobre la rama del tejo

Su canto quejumbroso.
&lt;/I&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;
(Theophile Gautier)

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;
&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Esta semana hemos tenido varias visitas noct&#225;mbulas, f&#250;nebres y tenebrosas en T&#233; para tres. Comenzamos el lunes con la lectura de la biograf&#237;a del actor h&#250;ngaro Bela Lugosi de Edgar Lander, un actor que pas&#243; a la fama por encarnar el papel de Dr&#225;cula y quien cre&#237;a &#233;l mismo que era un vampiro. Continuamos el mi&#233;rcoles con el recuerdo de &lt;EM&gt;La muerte enamorada&lt;/EM&gt; de Theophile Gautier, un relato vamp&#237;rico, narrado en primera persona por su protagonista: el p&#225;rroco Romualdo, quien cuenta a otro sacerdote una historia de su juventud de la que no est&#225; seguro si fue un sue&#241;o o realidad. Se ha enamorado de una misteriosa mujer, Clarimonda, que le visita todas las noches, una mujer que resulta ser una vampiresa.&lt;/SPAN&gt;  &lt;P style="MARGIN-BOTTOM: 12pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;A prop&#243;sito de Gautier (1811-1872), famoso poeta, dramaturgo, novelista, periodista, cr&#237;tico literario y fot&#243;grafo franc&#233;s, hemos escuchado una magn&#237;fica obra: las Noches de est&#237;o op. 7 de Hector Berlioz, seis melod&#237;as para mezzosoprano y orquesta sobre poemas de &lt;EM&gt;La comedia de la muerte &lt;/EM&gt;de Gautier. Junto a la imagen (ver arriba) aparece la traducci&#243;n de uno de los poemas m&#225;s sombr&#237;os de los 6: &#8220;Au cimeti&#232;re&#8221; ("En el cementerio"). Hemos escogido esta obra porque acaba de ser reeditada por Harmonia Mundi en un disco grabado en 1994:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-BOTTOM: 12pt"&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;NUITS D&#8217;&#201;T&#201;. HERMINIE. HECTOR BERLIOZ. Brigitte Balleys. Mireille Delunsch. Orchestre des Champs-&#201;lys&#233;es. Philippe Herreweghe. HARMONIA MUNDI. HMG 501522&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-BOTTOM: 12pt"&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;&lt;/SPAN&gt;Imagen: &lt;EM&gt;Cementerio de monasterio en la nieve &lt;/EM&gt;(Caspar David Friedrich)











</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">16</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-09-17T20:20:47+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-09-18T12:10:41+02:00</date>
    <id type="integer">10514</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-10-16T12:57:59+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>una-vampiros</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-09-18T12:10:41+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>UNA DE VAMPIROS</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-19T08:27:34+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">194.179.34.1</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 height=301 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/Te_verde.jpg" width=154&gt;Hoy 30 de junio concluye la primera temporada de T&#233; para tres. En estos &#250;ltimos 10 meses hemos intentado transmitiros la magia de la m&#250;sica y de la literatura, y sobretodo, la buena combinaci&#243;n que hacen. En septiembre volveremos con nuevas ideas, nuevas m&#250;sicas, nuevos libros, exposiciones, fotograf&#237;a, cuadros...&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Y seguramente con nuevos invitados y colaboradores. El programa de hoy va dedicado a ellos, a nuestros especialistas en m&#250;sica y en literatura. Por eso, hemos invitado a tres de ellos para recordar su participaci&#243;n en el programa:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;- JUAN CARLOS ASENSIO: especialista en las m&#250;sicas m&#225;s antiguas: medievales y renacentistas. Hoy nos presenta el facs&#237;mil del manuscrito Bolonia Q 15, una de las fuentes m&#225;s importantes de polifon&#237;a continental del s. XV, con autores como Guillaume Dufay, Johannes Ciconia o John Dunstable.&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;- MACU DE LA CRUZ: leer&#225; la carta de Teresa Panza, la mujer de Sancho Panza, en la que cuenta distintas circunstancias de su pueblo, a la espera de su marido. Todo un ejemplo de cr&#243;nica bien hecha seg&#250;n nuestra especialista en literatura.&lt;/SPAN&gt;


&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;- JAVIER LOSTAL&#201;: recordar&#225; a uno de los poetas que hemos le&#237;do con su ayuda en T&#233; para tres: Juan Ram&#243;n Jim&#233;nez, el n&#186; 62 de Dios deseado y deseante. Aprovechar&#225; para informarnos de una exposici&#243;n fotogr&#225;fica centrada en el poeta de Moguer.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Gracias a todos por vuestro cari&#241;o y por vuestra participaci&#243;n en el blog. Ahora os damos vacaciones para regresar con m&#225;s fuerza en septiembre. Hasta siempre. &lt;/SPAN&gt;


</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">14</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-30T15:29:25+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-30T15:29:25+02:00</date>
    <id type="integer">8992</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-09-11T10:30:01+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>en-septiembre-volvemos</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-30T15:29:25+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>En septiembre, volvemos</title>
    <updated-at type="datetime">2009-09-14T09:41:52+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">194.179.34.1</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;El teclado va a ser el protagonista en el programa de hoy lunes 25 de mayo. S&#243;lo vamos a escuchar obras para piano y clave y s&#243;lo vamos a hablar de literatura y de personajes relacionados con ellos. No est&#225; mal de vez en cuando perderse entre las teclas...&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;IMG class=imgcen id=img_0 style="WIDTH: 254px; HEIGHT: 194px" height=351 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/piano.jpg" width=345&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;PIANO. LA HISTORIA DE UN STEINWAY DE GRAN COLA&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;James Barron&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt; es licenciado por la Universidad de Princeton y reportero de plantilla de &lt;EM&gt;The New York Times&lt;/EM&gt;, donde ha escrito sobre temas tan variados como el 11-S o cuestiones art&#237;sticas. Siempre ha sido aficionado al piano, y su primer libro se lo ha dedicado a &#233;l. M&#225;s concretamente a un Steinway de gran cola n&#250;mero K0862.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;En este libro, Barron nos cuenta todo el proceso de fabricaci&#243;n de una &#8220;herramienta musical&#8221; de estas caracter&#237;sticas, es una cr&#243;nica de un piano construido por una f&#225;brica con casi 500 empleados y que cobr&#243; vida en la Steinway &amp;amp; Sons neoyorquina entre los a&#241;os 2003-2004. El protagonista estar&#225; mudo muchos meses, mientras recorre todas las fases de la cadena. Los t&#237;tulo de los cap&#237;tulos que nos propone Barron nos dan una idea del cuidado con el que el autor ha tratado cada tema, cada mano, cada pieza&#8230;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Preludio. Los art&#237;fices, el lugar&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;1.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Una curva con solera&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;2.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Un mec&#225;nico anciano&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;3.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Antiindustrial&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;4.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;La pieza n&#250;mero 81&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;5.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Los antepasados&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;6.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Las tripas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;7.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;La antigua empresa&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;8.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Listo para tocar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;9.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Una nueva personalidad&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;10.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Aparece el tornillo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;11.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Identidad provisional&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="mso-list: Ignore"&gt;12.&lt;SPAN style="FONT: 7pt 'Times New Roman'"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;El debut&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Coda: a solas&#8230;&lt;/SPAN&gt;  &lt;P style="MARGIN-LEFT: 36pt; TEXT-INDENT: -18pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_2 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/libropiano.jpg"&gt;     &lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;Piano es un libro altamente recomendable, pues es la historia de las cosas y las personas de las que depende el arte y, sin las cuales, no ser&#237;a posible, aunque estemos hablando de un arte tan et&#233;reo, ef&#237;mero e inmaterial como la m&#250;sica.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Y como entre teclas anda el juego, acompa&#241;aremos la exposici&#243;n con grabaciones hist&#243;ricas y actuales realizadas con pianos Steinway, pero adem&#225;s presentamos dos novedades discogr&#225;ficas de teclado, aqu&#237; est&#225;n sus fichas:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;ILONA TIMCHENKO&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN lang=EN-GB style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana; mso-ansi-language: EN-GB"&gt;, PIANO. &lt;/SPAN&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;ROBERT SCHUMANN&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;: KREISLERIANA, OP. 16. &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;CLARA SCHUMANN&lt;/B&gt;: 3 PRELUDIOS Y FUGAS, OP. 16. &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;JOHANNES BRAHMS&lt;/B&gt;: VARIACIONES PAGANINI LIBROS I Y II OP. 35. LANDOR RECORDS, 2008.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;FR&#201;D&#201;RICK HAAS&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;, CLAVEC&#205;N. &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;FRAN&#199;OIS COUPERIN&lt;/B&gt;: PIEZAS DE CLAVEC&#205;N DE LOS LIBROS I Y II. ALPHA, 2008. 

  &lt;HR id=null&gt; 

&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt; 

&lt;STRONG&gt;AVANCE JUAN RAM&#211;N JIM&#201;NEZ&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_3 style="WIDTH: 186px; HEIGHT: 257px" height=321 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/juan_ramon_jimenez.jpg" width=237&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;Aprovechamos para anunciaros que el martes y el mi&#233;rcoles de esta semana tendremos nuestra mirada po&#233;tica puesta sobre la obra de Juan Ram&#243;n Jim&#233;nez, uno de nuestros Premios Nobel de Literatura que adem&#225;s ha inspirado la obra musical de distintos compositores.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;S&#243;lo dejaros las referencias de los dos libros in&#233;ditos hasta ahora y publicados recientemente de los que hablaremos. El martes conoceremos &#233;ste, con la inestimable ayuda de &lt;STRONG&gt;Javier Lostal&#233;&lt;/STRONG&gt;:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;JUAN RAM&#211;N JIM&#201;NEZ: LA FRENTE PENSATIVA (1911-1912).&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt; Edici&#243;n cr&#237;tica, introducci&#243;n y notas de Jos&#233; Antonio Exp&#243;sito Hern&#225;ndez. Madrid: LINTEO POES&#205;A, 2009.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Y el mi&#233;rcoles presentaremos con ayuda de m&#250;sicas relacionadas con el escritor y poeta otro libro p&#243;stumo que tampoco hab&#237;a sido publicado en su totalidad en vida del autor:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;JUAN RAM&#211;N JIM&#201;NEZ: DIOS DESEADO Y DESEANTE (ANIMAL DE FONDO) (1948-49/1953).&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt; Edici&#243;n cr&#237;tica y facsimilar a cargo de Roc&#237;o Bejarano y Joaqu&#237;n Llans&#243;. Madrid: EDICIONES AKAL, 2008.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&#8220;Como en todos mis libros, ver&#225; quien lea &#233;ste, cambios en casi todos los poemas [&#8230;] Estos cambios son inherentes a mi escritura e inevitables para m&#237; en lo m&#237;o. Prefiero cambiar o dejar, a dudar mucho tiempo. As&#237;, cuando yo cese, quedar&#225;n variantes de mis libros en sus diversas ediciones y el lector podr&#225; elegir lo que prefiera de cuanto yo he escrito. Me parece que es la mejor colaboraci&#243;n posible de un escritor con sus lectores; sobre todo la mejor manera de ayudarme ellos y de ayudarles yo&#8221; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;Juan Ram&#243;n Jim&#233;nez, Puerto Rico, abril de 1954.&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Verdana"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_4 style="WIDTH: 165px; HEIGHT: 236px" height=321 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/frente.jpg" width=233&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">5</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-25T14:58:44+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-25T14:58:44+02:00</date>
    <id type="integer">8062</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-25T16:05:07+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>perdidos-entre-teclas-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-25T14:58:44+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>PERDIDOS ENTRE LAS TECLAS...</title>
    <updated-at type="datetime">2009-05-26T10:40:32+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">88.18.237.142</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-bidi-font-size: 11.0pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_1 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/CEREBRO.jpg"&gt;TU CEREBRO Y LA M&#218;SICA&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;La semana pasada hablamos del libro: &lt;/SPAN&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-bidi-font-size: 11.0pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;Tu cerebro y la m&#250;sica. El estudio cient&#237;fico de una obsesi&#243;n humana&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;. Una monograf&#237;a muy recomendable para todos aquellos a los que os interesen cuestiones como &#233;stas: &#191;Nuestras preferencias musicales se determinan en el &#250;tero? &#191;Por qu&#233; la m&#250;sica despierta distintos estados de &#225;nimo? &#191;Tenemos un l&#237;mite para adquirir nuevos gustos musicales? &#191;Qu&#233; revelan los esc&#225;neres sobre las respuestas del cerebro a la m&#250;sica? &#191;Es el placer musical diferente de otro tipo de placer? &#191;Por qu&#233; estamos tan emocionalmente unidos a la m&#250;sica que escuch&#225;bamos cuando &#233;ramos adolescentes?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;A &#233;stas y a otras preguntas con respuestas nada f&#225;ciles intenta contestar el neur&#243;logo norteamericano Daniel J. Levitin en este libro, sirvi&#233;ndose de la neurociencia m&#225;s avanzada y de la psicolog&#237;a evolutiva m&#225;s rigurosa, pero a la vez desentra&#241;ando estos misterios con un lenguaje muy accesible para todos. El libro se estructura en 9 cap&#237;tulos con t&#237;tulos tan sugerentes como: &#191;Qu&#233; es m&#250;sica?, Despu&#233;s del postre, Crick estaba a&#250;n a cuatro asientos de m&#237;, El instinto de la m&#250;sica o Zapateado. Oliver Sacks, otro neur&#243;logo investigador del asunto musical en el cerebro (autor de otro libro reciente sobre los mismos temas, titulado &lt;EM&gt;Musicofilia&lt;/EM&gt;), ha dicho de &lt;/SPAN&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-bidi-font-size: 11.0pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;Tu cerebro y la m&#250;sica &lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;que es "infinitamente estimulante, una visi&#243;n de conjunto maravillosa, a manos del &#250;nico neurocient&#237;fico que pod&#237;a hacerlo..."&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;&lt;IMG class=imgcen id=img_2 height=329 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/CEREBROYMUSICA.jpg" width=210&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=EN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-ansi-language: EN"&gt;  &lt;HR align=center width="100%" SIZE=3&gt; &lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-bidi-font-size: 11.0pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;LOS ELEMENTOS (JEAN-FERY REBEL)&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;La &#250;ltima etapa compositiva de Rebel, compositor franc&#233;s de principios del s. XVIII, es sin duda la m&#225;s interesante. En ella el compositor crea fundamentalmente sinfon&#237;as y fantas&#237;as orquestales, algunas de ellas de car&#225;cter program&#225;tico: &lt;EM&gt;La broma, Los caracteres de la danza &lt;/EM&gt;(que escucharemos la semana que viene), &lt;EM&gt;Los placeres campestres&lt;/EM&gt;... Y tambi&#233;n podemos calificar de program&#225;tico el comienzo de la obra que nos ocupa, de &lt;EM&gt;Los elementos&lt;/EM&gt;, ya que se inicia con un sorprendente cluster de 7 notas, toda la escala de Re menor sonando simult&#225;neamente en un acorde ca&#243;tico, el caos primigenio puesto en armon&#237;a.&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt;
&lt;IMG class=imgcen id=img_3 style="WIDTH: 383px; HEIGHT: 236px" height=290 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/FUEGO.jpg" width=459&gt;
&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES"&gt;Esta obra &lt;EM&gt;Los elementos &lt;/EM&gt;fue compuesta a instancias de V&#237;ctor Amadeo de Saboya, pr&#237;ncipe de Carignan, dedicatario de la obra, y tambi&#233;n sirvi&#243; como canto del cisne de Rebel: la escribi&#243; en 1737, cuando ten&#237;a 71 a&#241;os y estaba ya retirado de la vida musical cortesana. El caos, la tierra, el fuego, el agua y el aire se entremezclan con diversas danzas. Nosotros esta semana hemos escuchado esta suite en la versi&#243;n de:&lt;/SPAN&gt;  &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;SPAN lang=EN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-ansi-language: EN"&gt;LES MUSICIENS DU LOUVRE. MARC MINKOWSKI, director. ERATO, 1993.&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;IMG class=imgcen id=img_4 height=223 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/agua.jpg" width=322&gt;&lt;SPAN lang=EN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-ansi-language: EN"&gt;  &lt;HR id=null&gt; 

&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'"&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'"&gt;ABBO ABBAS&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: 'Verdana','sans-serif'"&gt;El conjunto de m&#250;sica medieval Dialogos, formado por cuatro cantantes femeninas y dirigido por la m&#250;sic&#243;loga croata Katarina Livljanic, acaba de grabar un nuevo disco titulado &lt;EM&gt;Abbo Abbas &lt;/EM&gt;(o Abad Abbo, en castellano). En &#233;l se recogen polifon&#237;as francesas e inglesas del a&#241;o 1000, m&#225;s concretamente de Winchester y Fleury, dos regiones de Inglaterra y de Francia respectivamente, relacionadas en la m&#250;sica por la intervenci&#243;n e influencia del monje Abbo. Abbo fue uno de los personajes m&#225;s inteligentes y cultos de su &#233;poca. Esto le report&#243; no pocos enemigos, como el Obispo Arnulfo de Orleans, de quien se cuenta que no tuvo ning&#250;n reparo en asesinarle.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

Las primeras polifon&#237;as, que se estaban gestando en esa &#233;poca, en el s. X, se escribieron en neumas muy complejos, casi indescifrables. A&#250;n as&#237;, el conjunto Dialogos se han arriesgado y nos han ofrecido una versi&#243;n de lo que ellas creen que se escuchaba en aquella &#233;poca, en lo que a polifon&#237;a se refiere. "Es un repertorio arcaico pero de gran fuerza, en el que la improvisaci&#243;n ocupa un lugar esencial, puesto que sabemos que los chantres improvisaban nuevas voces sobre un canto llano de base. Estas improvisaciones aparecen a veces escritas y a veces no: por eso hemos hecho un trabajo de reconstrucci&#243;n a partir de testimonios y fuentes te&#243;ricas de contrapunto de la &#233;poca", dice la propia Livljanic.

ABBO ABBAS. POLYPHONIES FRANCAISES ET ANGLAISES DE L'AN MIL. DIALOGOS. KATARINA LIVLJANIC. AMBRONAY, 2009.




&lt;IMG class=imgcen id=img_5 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/DIALOGOS.jpg"&gt;
 &lt;HR id=null&gt; 

Tanto &lt;EM&gt;Los elementos &lt;/EM&gt;de Rebel como el libro &lt;EM&gt;Tu cerebro y la m&#250;sica&lt;/EM&gt; son temas que ya tratamos la semana pasada. &lt;EM&gt;Abbo Abbas &lt;/EM&gt;ser&#225; uno de los discos que escuchemos en la semana que empieza el lunes 4 de mayo. Otra utilidad m&#225;s del blog: balancearnos hacia adelante y hacia atr&#225;s...



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">5</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-03T03:47:35+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-03T04:01:44+02:00</date>
    <id type="integer">7402</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-19T11:06:58+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>adelante-y-atras</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-03T04:01:44+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>ADELANTE Y ATR&#193;S</title>
    <updated-at type="datetime">2009-05-19T14:36:10+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/zora.jpg"&gt;Laila, una ni&#241;a marroqu&#237;, es raptada de su aldea en las monta&#241;as y vendida a los seis a&#241;os a Lalla Asma, una anciana que la instruye y que se convierte en su abuela. Cuando, ocho a&#241;os despu&#233;s, muere Lalla Asma, Laila huye y se refugia en un fondac, en realidad una casa de "princesas" que hacen las delicias de los hombres. Pero hasta all&#237;, con fines dudosos, la persigue el hijo de Lalla Asma. Laila, atemorizada como un pececillo dorado, s&#243;lo piensa en alejarse de esos hombres que la tratan con un sospechoso afecto. Tras esconderse unos meses en un barrio paup&#233;rrimo, se marcha a Par&#237;s ilegalmente con Huriya, una de las "princesas" del fondac. La gran metr&#243;poli la fascina, aunque la condena a la m&#225;s absoluta marginalidad. Rodeada de los personajes m&#225;s variopintos, encuentra en la literatura su tabla de salvaci&#243;n, pero, s&#243;lo tras un azaroso periplo, ser&#225; la m&#250;sica la que la devolver&#225; a sus ra&#237;ces.

&lt;IMG class=imgizqda id=img_2 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/LeClezio_big.jpg"&gt;Esa es la historia que nos cuenta el escritor franc&#233;s Jean-Marie Gustav Le Cl&#233;zio en su novela &lt;EM&gt;El pez dorado&lt;/EM&gt;, editada por Tusquests en castellano en 2008. Le Cl&#233;zio fue galardonado con el Premio Nobel de Literatura en 2008, un premio que Francia acogi&#243; con inmensa alegr&#237;a. En general, se ha aplaudido su denuncia del materialismo contempor&#225;neo, su fascinaci&#243;n por los para&#237;sos perdidos y su defensa de las civilizaciones amenazadas. El premiado reaccion&#243; con humildad: "Los escritores son fr&#225;giles. Todo lo que les suba la moral es bueno".

Le Cl&#233;zio es un escritor trotamundos, que tiene la doble nacionalidad francesa y mauriciana. Naci&#243; en Niza en 1940, en el seno de una familia que emigr&#243; a Isla Mauricio en el s. XVIII. Su padre era un ingl&#233;s, m&#233;dico militar en la sabana de &#193;frica, y su madre una francesa de Breta&#241;a. Desde siempre ha recorrido la Tierra: el Oc&#233;ano &#205;ndico, Francia, Reino Unido, Tailandia, Panam&#225;, Estados Unidos, nigeria, Uzbekist&#225;n, Corea del Sur, etc...



&lt;IMG class=imgizqda id=img_1 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/pez.jpg"&gt;En Francia se considera una gloria nacional desde su estreno en la literatura con &lt;EM&gt;El atestado&lt;/EM&gt;, un texto en la l&#237;nea de &lt;EM&gt;El extranjero &lt;/EM&gt;de Albert Camus. Desde entonces, su nivel de popularidad ha sido muy alto. Seguramente porque la mayor&#237;a de sus libros son accesibles para el gran p&#250;blico: escritura sensual, musical y fr&#225;gil, con un estilo aparentemente sencillo pero muy dif&#237;cil de traducir. Ha escrito unas 50 obras de ficci&#243;n, ensayos, relatos, cuentos, biograf&#237;as, libros para j&#243;venes e innumerables art&#237;culos y pr&#243;logos. Su consejo es &#233;ste:

"Sigan leyendo novelas" porque es un "maravilloso medio para cuestionar el mundo actual. Si hay que transmitir alg&#250;n mensaje, es el de que hace falta hacerse preguntas".



 &lt;HR id=null&gt; 
&lt;STRONG&gt;COMPOSITORES MARROQU&#205;ES: LA SENDA DE LA VIDA&lt;/STRONG&gt;

A prop&#243;sito de la lectura del periplo de Laila, la ni&#241;a marroqu&#237; de &lt;EM&gt;El pez dorado,&lt;/EM&gt; escuchamos algunos pasajes de este nuevo disco centrado en compositores marroqu&#237;es contempor&#225;neos. El desconocimiento existente acerca de compositores marroqu&#237;es de formaci&#243;n cl&#225;sica ha sido el motor de este proyecto, con el fin de divulgar sus obras.

Nombres como Maurice Ohana, Mustafa Aicha Rahmani o Nabil Benabdeljalil encuentran con el D&#250;o Manuel de Falla y otros int&#233;rpretes su puesta en m&#250;sica. La influencia espa&#241;ola se pone de manifiesto, con las Sefardianas, la Andalucianas y la Canciones populares espa&#241;olas que encontramos en el disco.



&lt;STRONG&gt;COMPOSITORES MARROQU&#205;ES: LA SENDA DE LA VIDA. D&#250;o Manuel de Falla (Luis Mariscal, piano; Dimitar Furnadjiev, violonchelo). Obras de Aicha Rahmani, Benabdeljalili y Ohana. AMB, 2008



&lt;/STRONG&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">6</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-01T13:11:00+02:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-01T13:12:10+02:00</date>
    <id type="integer">6725</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-30T12:28:26+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>el-pez-dorado</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-01T13:12:10+02:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>EL PEZ DORADO</title>
    <updated-at type="datetime">2009-09-09T08:53:12+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;IMG class=imgizqda id=img_1 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/duquealba.jpg"&gt;En el bicentenario de la muerte del compositor austr&#237;aco, profesores, alumnos, la direcci&#243;n de la Biblioteca del Real Conservatorio Superior de Madrid y alumnos de la Universidad Aut&#243;noma de Madrid y del Centro Pedag&#243;gico Musical arcos han participado del 23 de febrero al 11 de marzo en una serie de actividades relacionadas con el m&#250;sico. Conferencias, conciertos y una exposici&#243;n con manuscritos de las obras de Haydn completaron el programa.

Este viernes 13 de marzo conversaremos en T&#233; para tres con dos de los principales impulsores y realizadores de esta iniciativa en el Real Conservatorio Superior de M&#250;sica de Madrid (RCSMM): el Jefe de la Biblioteca, Jos&#233; Carlos Gos&#225;lvez, y la Profesora de Sociolog&#237;a de la M&#250;sica, Mich&#232;le Dufour.

Con ellos recordaremos las actividades realizadas y su acogida, y aprovecharemos para charlar sobre la relaci&#243;n de Haydn con Espa&#241;a: la mutua admiraci&#243;n que sent&#237;an Boccherini y Haydn, la presencia de la m&#250;sica de Haydn en las casas aristocr&#225;tica de Alba y de Benavente-Osuna o la pasi&#243;n de Tom&#225;s de Iriarte por el m&#250;sico austr&#237;aco.

"...Hayden, m&#250;sico alem&#225;n

Compositor peregrino,

con dulces ecos se lleva

gran parte de mi cari&#241;o.

Su m&#250;sica, aunque le falte

de voz humana el auxilio,

habla, expresa las pasiones,

mueve el &#225;nimo a su arbitrio.

Es pantomima sin gestos,

Pintura sin colorido,

Poes&#237;a sin palabras

y Ret&#243;rica con ritmo;

que el instrumento a quien Hayden

comunica su artificio,

declama, recita, pinta, tiene alma, idea y sentido..."


Es el primer poema en el que Tom&#225;s de Iriarte cita a Haydn, un poema que aparece en la &lt;EM&gt;Ep&#237;stola a una dama que pregunt&#243; al autor qu&#233; amigos ten&#237;a&lt;/EM&gt; (1776).





&lt;IMG class=imgcen id=img_2 style="WIDTH: 233px; HEIGHT: 344px" height=451 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/stacueva.jpg" width=225&gt;Tambi&#233;n hablaremos de la llamada "Obra espa&#241;ola" de Haydn, las Siete &#250;ltimas palabras de Cristo en la Cruz, encargada por la Hermandad de la Santa Cueva de C&#225;diz, recordando las vicisitudes de su composici&#243;n, la diversidad de versiones que ha tenido (orquesta, oratorio, cuarteto de cuerda, tecla...) y el manuscrito que se conserva en la Biblioteca del RCSMM.


Un recorrido espa&#241;ol al presente de la m&#250;sica de Joseph Haydn en el 200 aniversario de su fallecimiento.


&lt;IMG class=imgcen id=img_3 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/gosalves01.jpg"&gt;
Fotos: Retrato del Duque de Alba (con una partitura de Haydn en la mano), de Goya; Oratorio de la Santa Cueva de C&#225;diz; Jos&#233; Carlos Gos&#225;lvez.



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">11</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-13T11:25:01+01:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-13T11:25:01+01:00</date>
    <id type="integer">6254</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-06-27T20:29:13+02:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>haydn-al-presente</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-13T11:25:01+01:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>HAYDN AL PRESENTE</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-29T20:53:07+02:00</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">163</author-id>
    <blog-id type="integer">106</blog-id>
    <body>&lt;FONT face=Georgia color=#000000 size=2&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: black"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_1 style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 185px" height=218 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/aleixandre.jpg" width=322&gt;Hoy en T&#233; para tres rendimos un merecido homenaje a la figura del poeta espa&#241;ol Vicente Aleixandre. Y lo hacemos a trav&#233;s de sus magn&#237;ficos poemas le&#237;dos por uno de nuestros invitados habituales a tomar el t&#233;: Javier Lostal&#233;, periodista y poeta que nos presta su voz y su buen hacer en la lectura po&#233;tica para conmemorar al escritor sevillano. No ser&#225; la &#250;ltima vez que nos visite Javier Lostal&#233; esta semana, pero de eso hablaremos hoy en nuestro programa.&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: black"&gt;Vicente Aleixandre naci&#243; en Sevilla en 1898. Su infancia transcurri&#243; en M&#225;laga, y aunque desde los trece a&#241;os se traslad&#243; con su familia a Madrid, el mar dej&#243; una profunda huella en su poes&#237;a. Fue profesor de Derecho Mercantil y miembro de la Real Academia Espa&#241;ola desde 1949. Su primer libro, &#171;&#193;mbito&#187;, fue publicado en 1928, al que siguieron, &#171;Espadas como labios&#187; en 1932, &#171;Pasi&#243;n de la tierra&#187; en 1935, &#171;Sombra del para&#237;so&#187; en 1944, &#171;Mundo a solas&#187; en 1950, &#171;Nacimiento &#250;ltimo&#187; en 1953, &#171;Historia del coraz&#243;n&#187; en 1954, &#171;Poemas de la consumaci&#243;n&#187; en 1968, &#171;Di&#225;logos del conocimiento&#187; en 1974 y p&#243;stumamente &#171;En gran noche&#187; en 1991. En 1934 fue &lt;EM&gt;Premio Nacional de Literatura&lt;/EM&gt; y en 1977 recibi&#243; el &lt;EM&gt;Premio Nobel de Literatura&lt;/EM&gt;. Falleci&#243; en Madrid en 1984. &lt;/SPAN&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;SPAN style="COLOR: black"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Este a&#241;o 2009 se cumplen 25 a&#241;os de su muerte, y por eso hoy le recordaremos leyendo alguno de sus poemas m&#225;s importantes:&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;
 &lt;P align=left&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;VEN, SIEMPRE VEN&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/FONT&gt;
&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;No te acerques. Tu frente, tu ardiente frente, 
tu encendida frente, las huellas de unos besos, 
ese resplandor que a&#250;n me da se siente si te acercas, 
ese resplandor contagioso que me queda en las manos, 
ese r&#237;o luminoso en que hundo mis brazos, 
en el que casi no me atrevo a beber, por temor despu&#233;s 
a ya una dura vida de lucero...&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;EL &#218;LTIMO AMOR
&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;Amor m&#237;o, amor m&#237;o.
Y la palabra suena en el vac&#237;o. Y se est&#225; solo.
Y acaba de irse aquella que nos quer&#237;a. Acaba de salir. Acabamos de o&#237;r cerrarse la puerta.
Todav&#237;a nuestros brazos est&#225;n tendidos. Y la voz se queja en la garganta.
Amor m&#237;o...
C&#225;llate. Vuelve sobre tus pasos. Cierra despacio la puerta, si es que 
no qued&#243; bien cerrada...&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;/SPAN&gt;
&lt;IMG class=imgcen id=img_2 height=140 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/lostale.jpg" width=112&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Estos los escucharemos en la voz de Javier Lostal&#233;, pero tambi&#233;n podremos escuchar la propia voz de Vicente Aleixandre recitanto el poema &lt;A id=link_0 title=http://palabravirtual.com/index.php?ir=ver_voz.php&amp;amp;wid=34&amp;amp;p=Vicente%20Aleixandre&amp;amp;t=Rostro%20final href="http://palabravirtual.com/index.php?ir=ver_voz.php&amp;amp;wid=34&amp;amp;p=Vicente%20Aleixandre&amp;amp;t=Rostro%20final"&gt;"Rostro final" &lt;/A&gt;de su &#250;ltima etapa, cercana ya a la vejez.&lt;/SPAN&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En las m&#250;sicas contaremos con compositores de la Generaci&#243;n del 27, la misma generaci&#243;n a la que perteneci&#243; Aleixandre en poes&#237;a. Tendremos tanto a representantes del Grupo de Madrid o de los Ocho (Ernesto y Rodolfo Halffter, Gustavo Pittaluga, Rosa Garc&#237;a Ascot, Bacarisse, Juli&#225;n Bautista, Fernando Remacha y Juan Jos&#233; Mantec&#243;n Molins) como del Grupo Catal&#225;n o de los Cinco (Roberto Gerhard, Baltasar Samper, Eduardo Toldr&#225;, Federico Mompou, Lamote de Grignon, Manuel Blancafort). Entre otras m&#250;sicas escucharemos:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;STRONG&gt;FEDERICO MOMPOU: M&#218;SICA CALLADA&lt;/STRONG&gt;, interpretada por &#233;l mismo en una grabaci&#243;n de 1974.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;STRONG&gt;EDUARDO TOLDR&#193;: VISTAS AL MAR&lt;/STRONG&gt;, en su versi&#243;n para cuarteto de cuerda interpretada por el Cuarteto Casals&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;
 &lt;DIV class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN lang=EN style="mso-ansi-language: EN"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;HR align=center width="100%" SIZE=2&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/DIV&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;LA MUETTE DE PORTICI&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;

&lt;B&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: black"&gt;&lt;IMG class=imgizqda id=img_0 height=227 src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/teparatres/portici.jpg" width=253&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Portici es una comuna localizada en la provincia de N&#225;poles, en la regi&#243;n de Campania, en Italia. Hasta all&#237; nos iremos en la primera parte del T&#233; para tres de hoy 3 del 3, 3 de marzo. Escucharemos una selecci&#243;n de La Muette de Portici (La muda de Portici) o Masaniello (as&#237; se llama su personaje principal masculino), una de esas &#243;peras poco conocidas del repertorio l&#237;rico. Fue compuesta por Daniel Auber en 1829, y tiene la caracter&#237;stica peculiar de que su protagonista femenina es muda, lo cual es bastante extra&#241;o en una &#243;pera...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Adem&#225;s, esta &#243;pera se convirti&#243; en uno de los primeros ejemplos de un nuevo g&#233;nero oper&#237;stico: la "gran op&#233;ra" francesa, con grandes coros, cinco actos y un ballet obligado. De todas las caracter&#237;sticas argumentales y musicales de esta obra hablaremos en nuestro programa, pero aprovechamos para indicaros la versi&#243;n discogr&#225;fica que utilizaremos:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;B&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;JUNE ANDERSON (Elvira), ALFREDO KRAUS (Masaniello), JOHN ALER (Alfonso), JEAN PHILLIPE LAFONT (Pietro). ENSEMBLE CORAL JEAN LAFORGE. ORQUESTA FILARM&#211;NICA DE MONTECARLO. THOMAS FULTON, director. EMI CLASSICS, 1987&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#201;ste es el &#250;nico registro que ofrece en su totalidad esta obra de Auber. Tendremos la oportunidad de disfrutar de una de nuestras mejores voces, Alfredo Kraus, que siempre se dej&#243; seducir por obras poco frecuentes del repertorio. Unas obras que gracias a su intervenci&#243;n han llegado hasta hoy siendo un poco menos an&#243;nimas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-03T11:33:10+01:00</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-03T11:54:37+01:00</date>
    <id type="integer">6000</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-03-11T14:33:25+01:00</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>homenaje-vicente-aleixandre</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-03T11:54:37+01:00</published-at>
    <site-id type="integer">14</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>HOMENAJE A VICENTE ALEIXANDRE</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-11T14:33:57+01:00</updated-at>
  </post>
</posts>
